Grzanie ścian zewnętrznych – różne metody i materiały, lecz jeden cel

Jakość i komfort życia zarówno po nowo powstających, jak jak i również w wykończonych już ongiś budynkach zależy przede wszelkim od odpowiednio wykonanej termoizolacji. Jaką metodą powinno się ją wykonać, jakie materiały wyselekcjonować oraz jakie są w tej chwili trendy w budownictwie powiązane właśnie z tematyką ociepleń? Odpowiedzi na te pytania poniżej.

Ocieplanie ścian zewnętrznych — wady i korzyści popularnych materiałów izolacyjnych



Służące do ocieplania ścian zewnętrznych zazwyczaj wykorzystywanymi materiałami są styropian (jeżeli chodzi o ściany zewnętrzne, warto postawić na coraz bardziej popularny styropian grafitowy) oraz wełna mineralna (w tym wełna szklana i wełna skalna). Wskazane jest wiedzieć, że pod w stosunku do ciepłochronności mają one bardzo podobne właściwości (cechują się podobnym współczynnikiem przewodności cieplnej) – znacznie różnią się z kolei przepuszczalnością pary wodnej, elastycznością, reakcją w chemikalia oraz odpornością na ogień.

Jeżeli chodzi o styropian, to jego naczelną zaletą jest to, iż cechuje się niską nasiąkliwością, ale jednocześnie słabo przepuszcza parę wodną, co blokuje możliwości odprowadzania wilgoci i może z czasem przewodzić do zawilgocenia murów (zjawisko to następuje najczęściej wówczas, gdy w budynkach sprawnie nie funkcjonuje wentylacja, zostały one zalane lub zostały długotrwale niedogrzewane).

Kolejnym niejednokrotnie wybieranych materiałem jest wełna mineralna, w jej przypadku nie występują problemy wraz z „oddychaniem ścian”, jednak po przypadku, gdyby uległa kobieta zamoknięciu np. podczas zalania będzie ona bardzo długo utrzymywać wilgoć, co przewodzić będzie do spadku jej właściwości izolacyjnych. Aby uniknąć niepożądanego namoknięcia, jej witryna www zewnętrzna zawsze musi okazać się odpowiednio zabezpieczona. Co ważne, wełna mineralna i do niej odmiany to materiały niepalne oraz odporne na duża liczba substancji chemicznych (w przeciwieństwie do styropianu), co stanowi ich bardzo dużą zaletę.

Ocieplanie metodą lekką mokrą (metodą ECTIS lub BSO)



Ocieplanie metodą lekką mokrą w wypadku nowo powstających gmachów polega na oklejaniu towarem ociepleniowym, którym jest najczęściej wełna lub styropian właściwie oczyszczonych i zagruntowanych ścian. Na tak ułożonym ogrzaniu wykonuje się warstwę zbrojoną z zaprawy (wewnątrz pani a zatapiając siatkę zbrojącą z włókna szklanego). Na krańcu wykonuje się tynk cienkowarstwowy.

Do wad tej metody zaliczyć można dużą wrażliwość na ewentualne błędy wykonawcze, których skutki takie jakim sposobem pękanie tynku czy odpadanie ocieplenia ujawnią się dopiero po pewnym czasie. Na dodatek trzeba wiedzieć, że potencjalne naprawy w przypadku zastosowania tej technologii nie przylegają do najłatwiejszych.

Metoda ma jednak również dużo korzyści – jej popularność i dostępność sprawiają, że jest ona stosunkowo tania. Oddziałuje na to przede wszystkim niewielka grubość ocieplonej elewacje przy zachowaniu bardzo dobrych własności izolacyjnych. Dodatkowo ten typ izolacji to łatwość wyeliminowania mostków termicznych, co jest zmorą wszystkich fachowców pochłaniających się ociepleniami.

Ocieplanie metodą lekką suchą



Ocieplanie procedurą lekką suchą jest alternatywą dla poprzedniego rozwiązania polegającą za zakupach grupowych, że materiał termoizolacyjny jest łączony ze ścianą zewnętrzną w sposób maszynowy (stosując specjalne kołki). Nazwa ocieplanie metodą suchą jednoczy się z tym, że elewacja budynku, na jakim zastosowana zostanie ta technologia, musi być wykonana spośród tzw. materiału suchego (np. deski, kształtki betonowe czy chociażby paneli drewnopodobnych). Środek łączenia materiału izolacyjnego ze ścianą jest bardzo różny w zależności od samej elewacji – w dużej ilości przypadków jest to sposób opatentowany przez danego twórcy i podczas wykonywania tego rodzaju ocieplenia trzeba się dokładnie trzymać jego zaleceń. W metodzie tej wykorzystuje się głównie średnio gęstą albo miękką wełnę skalną lub szklaną oraz oczywiście styropian.

Przy stosowaniu tej metody bardzo ważna jest stosowna warstwa osłonowa, którą zabezpieczy izolację cieplną – zrobić ją można z arbitralnego materiału, który będzie odpowiednio odporny na wpływy względów atmosferycznych (np. blacha czy oblicówka z tworzywa sztucznego). Minusem tego rodzaju ogrzania jest to, że potrzeba wykonania rusztu (do którego montuje się ocieplenie) wywołuje przerwanie ciągłości izolacji, a co za tym zmierza, zmniejszenie szczelności całej izolacji. Wiele osób do niedoskonałości tego rodzaju ocieplenia zalicza również wygląd elewacji wraz z okładzin, które nie za każdym razem pasują do architektury konkretnego budynku.

Metoda ta ma jednak również sporo wartości, do których zalicza możemy m. in. to, że łatwo naprawia się potencjalne uszkodzenia, a jej zestaw możliwy jest do przeprowadzenia nawet zimą, co wydaje się być bardzo ważne w wypadku dzisiejszej technologii budowania domów.

Grzanie ścian zewnętrznych to rodzaj kontaktu 1-a z podstawowych prac wykonywanych podczas budowy nowego domu – przed podjęciem woli o wyborze odpowiedniej metody, a także materiału wykorzystanego do jej wykonania trzeba dokładnie przeanalizować swoje żądania i w ten sposób podjąć ostateczną decyzję. Nie zapominajmy przede wszystkim o określonym – w przypadku ocieplenia domu nie warto robić oszczędności na materiale izolacyjnym, natomiast także na wyborze najlepszych fachowców, ponieważ nawet najlepsze materiały, ale źle użyte nie zapewnią odpowiedniej separacji budynku.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *